|
26 Eylül 2006 SALI |
Resmî Gazete |
Sayı : 26301 |
|
YÖNETMELİK |
İçişleri Bakanlığından:
SÜRÜCÜ ADAYLARI VE
SÜRÜCÜLERDE ARANACAK SAĞLIK
ŞARTLARI İLE
MUAYENELERİNE DAİR YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Dayanak
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu
Yönetmeliğin amacı, sürücü adayları ve sürücülerde
aranacak sağlık şartları ile muayenelerine dair usul ve
esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik hükümleri, sürücü adayları ve
sürücülerin sağlık şartları ve muayeneleri ile ilgili
hususları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı
Karayolları Trafik Kanununun 41 inci maddesinin birinci
fıkrasının (c) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.
İKİNCİ BÖLÜM
Sağlık Muayenesinde
Sürücü Adaylarının ve Sürücülerin Sahip Olacakları
Sağlık
Şartları ile Göz, İç
Hastalıkları, Kulak-Burun-Boğaz, Ortopedi, Ruh ve Sinir
Hastalıkları
Muayenelerine İlişkin Esaslar
Sürücü
adaylarının ve sürücülerin sahip olmaları gereken sağlık
şartlarına ve muayenelerine ilişin genel esaslar
MADDE 4 –
(1) Sürücü
adaylarının genel sağlık muayeneleri pratisyen tabip
veya uzman tabip
tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılır.
Tabiplerce düzenlenen raporlar, resmi kurumlarda
kurum mühürü ile, özel
hastanelerde başhekimlerce, diğer özel sağlık
kuruluşlarında sağlık kuruluşunun mesul müdürünce,
muayenehanelerde ise muayenehanenin bulunduğu ilçenin
sağlık grup başkanlığı, sağlık grup başkanlığı
bulunmayan merkez ilçelerde il sağlık müdürlüklerince,
isim ve imza yönünden onaylanması gerekmektedir.
Tabiplerce verilen sağlık raporlarının gerçeğe uygun
olmamasının tespiti halinde bu raporlar geçersiz sayılır
ve sorumlular hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına suç
duyurusunda bulunulur. Bu tabipler bir daha sürücü adayı
sağlık raporu veremez ve daha sonra verecekleri raporlar
geçersiz sayılır. Bu husus Emniyet Genel Müdürlüğüne
bildirilir. Aile hekimliği uygulamasına
geçilmiş illerde bu raporlar
Toplum Sağlığı Merkezi tarafından da verilebilir.
(2) Tabip
tarafından, sürücü adayında;
a) İşitme
kaybı,
b) Günlük
hayatı kısıtlayan denge problemi, baş dönmesi nedeni
olabilecek bir hastalık,
c) Uyku
bozukluğu (Obstrüktif uyku
apnesi
sendromu, gündüz aşırı uyuklama hali),
ç)
Malign tümör hikayesi,
d) Eklem
hareketlerinde kısıtlama,
e)
Ekstremite noksanlığı,
f) Kas,
tendon ve bağ
lezyonları,
g) Ağır
diabetes
mellitus hastalığı,
ğ) Kalp-damar
hastalığı(anjinal yakınma,
akut koroner
sendrom tanısı,
angioplasti, kalp
yetmezliği, hipertansiyon, kalıcı pil
implantasyonu),
h)
Organ yetmezliği
(organ nakli geçirilmiş olması, kronik böbrek yetmezliği
ve diğer hayati önemi haiz organlarda
dekompanse yetmezlik),
ı) Santral
sinir sistemi hastalıkları,
i)
Periferik sinir sistemi
hastalıkları,
j) Epilepsi,
k) Kas
hastalıkları (myopati,
progresif
muskuler
distrofi, kas-sinir kavşak
hastalıkları),
l) Ruh
hastalığı (ağır akıl hastalığı, zeka geriliği,
demans, kişilik bozukluğu,
ağır davranış bozukluğu),
m) Alkol
bağımlılığı,
n)
Psikotrop madde bağımlılığı,
o) Görme
derecelerinin uygun,
ö) Görme
alanının uygun,
p) Renk
körlüğü (Herhangi bir koşul aranmadan sürücü
olabilirler.),
r) Gece
körlüğü (Varsa gün doğumundan bir saat önce ile gün
batımından bir saat sonraki zaman dilimi içerisinde
kullanılabilir.),
s) Derinlik
duyusunun normal,
ş)
Pitozis-hemipitozis,
t)
Diplopi ve
paralitik şaşılığı,
u)
Blefarospazm, katarakt,
afaki, progresif göz
hastalığı,
ü)
Monoküler görme yönünde
genel olarak değerlendirme yapılır.
(3) Tabip
tarafından, bu Yönetmelikte belirtilen kriterlere göre
sürücülüğe engel hali olmayanlara muayeneyi yapan tabip
tarafından uygun rapor verilir. Bu Yönetmeliğe göre
sürücülüğe engel hali tespit edilen veya hakkında karar
verilemeyen sürücü adayı ilgili uzman tabip/tabiplere
gönderilerek ilgili uzman muayenesi istenir ve verilecek
rapor doğrultusunda işlem yapılır.
(4) Raporlara
karşı itiraz, raporun verildiği ilin Sağlık Müdürlüğüne
yapılır. Sağlık Müdürlüğü tarafından, itiraz edilen
branşla ilgili olarak en az 3 uzman hekimden oluşan bir
kurulda sürücü adayının değerlendirilmesi sağlanır. Bu
kurul raporuna göre işlem yapılır. Uzmanlar kuruluna da
itiraz olduğu takdirde Sağlık Bakanlığınca belirlenecek
bir kurul tarafından sürücü adayının değerlendirilmesi
yapılır ve karar verilir. Verilen karar kesin olup
itiraz hakkı yoktur.

Göz
muayenesine ilişkin esaslar
MADDE 5 –
(1) Göz muayenesi açısından sürücü belgeleri aşağıda
belirtildiği şekilde iki gruba ayrılır;
a) Birinci grup: A1, A2, B, F, H.
b) İkinci grup : C, D, E, G.
(2) Görme
derecesi, iki gözü olanlarda;
a) Birinci
grup sürücülerde düzeltmeli veya düzeltmesiz olarak bir
gözün görmesi 2/10 dan aşağı olmamak şartıyla her iki
gözün görme derecesi toplamı 10/20 olmalıdır.
b) İkinci grup
sürücülerde düzeltmeli veya düzeltmesiz olarak bir gözün
görmesi 6/10 dan aşağı olmamak şartıyla her iki gözün
görme derecesi toplamı 14/20 olmalıdır.
c)10/10 görme:
gözlük veya kontakt lensle
iyi aydınlık ortamda araçlarından 20 metre mesafeden 79
mm yükseklik x 50 mm genişlikteki şekil veya bir yazıyı
okumalarını gerektirir.
ç)
Monoküler sürücülerde görme
gücü gören gözde 10/10 olmalıdır.
d) Gözlerin
her ikisi birden kullanılıyor ise;
1) Her iki
gözde görme gücü toplamları 10 / 20 den daha az olan ve
her iki gözün görme derecesi ayrı
ayrı en az 0.5 olmayan (sağ göz 0.5 ve sol göz
0.5) sürücü belgesi alamaz.
(3) Görme
Düzeltmesi;
a) Gözlükle
düzeltme kabul edilir. Ancak araç kullanırken sürücü
gözlüğünü takmak zorundadır.
b)
Kontakt lens ile düzeltme
kabul edilir. Ancak araç kullanırken
kontakt lenslerin takılması
zorunludur.
(4) Görme
alanı;
a) Santral 20
derece içerisinde skotom
olmamalıdır. Her iki gözde santral
skotom olanlar, hiçbir sınıf sürücü belgesi
alamaz. Tek gözde santral skotom
olanlar ve bu maddenin ikinci fıkrasının (ç) bendindeki
görme derecesine sahip olanlar
monoküler sürücü belgesi alabilir.
b)
Periferik görme alanı; yatay
düzlemde her iki gözde ayrı ayrı
görme alanı 120 dereceden daha az olamaz. 120 dereceden
daha az görme alanına sahip olanlar sürücü belgesi
alamaz. İki gözden herhangi birinde 120 dereceden az
görme alanı olanlara monoküler
sürücü belgesi verilir.
c)
Periferik görme alanı
kayıpları; yatay düzlemde uzanan 3 veya daha fazla kayıp
kümesi ya da herhangi bir
uzunlukta ancak tek nokta genişliğinde, başkaca kayıp
alana dokunmayan, yatay hattı kesen
ya da yatay hatta dokunan, dik uzanımlı görme
alanı kayıplarıdır.
ç) Kabul
edilmeyen santral görme kayıpları;
1) Santral 20
dereceye kadar olan alanda küme şeklinde veya tek nokta
tarzında kayıp olmamalıdır.
2)
Hemianopsi
ya da
kadranopsi uzantısı olan santral görme alanı
kayıplarından, gece körlüğü, glokom,
retinapati gibi organik ve
ilerleyici tabiatta olan hastalıklarda görme alanı
defektlerinde normal
binoküler görme alanı şartı
aranır. (Bu maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendi
uygulanır.) Homonium
ya da
bitemporal defektler-hemianopik
ya da
kadranopik defektler
sürüş için güvenli kabul edilmez ve bu şahıslar sürücü
olamaz.
(5) Derinlik
duyusu; iki gözü olanlarda normal olmalıdır.
Monoküler olanlarda en az
üzerinden bir yıl geçmiş olmalıdır.
(6) Gece
körlüğü olanlar gün doğumundan bir saat önce, gün
batımından bir saat sonra araç kullanabilirler.
(7) Renk
körlüğü olanlar, herhangi bir koşul aranmadan sürücü
olabilir.
(8)
Pitozis-Hemipitozis;
a) Görme
derecesi ne olursa olsun iki gözünde tam
pitozisi olanlara sürücü
belgesi verilmez. Tek taraflı
pitozisi olup pupili
kapalı kişiler monoküler
gibi işlem görür.
b)
Monoküler veya
binoküler kişilerde,
ameliyatla düzeltilmiş veya ameliyatsız olarak
hemipitozisi olanlarda, üst
kapak kenarı primer
pozisyonda iken pupillanın
üst kenarına kadar iniyor, fakat
pupilla alanını engellemiyorsa ve görme
dereceleri ikinci maddeye uygun ise sürücü belgesi
verilir.
(9)
Diplopi ve
paralitik şaşılığı olanlara
görme dereceleri ne olursa olsun sürücü belgesi
verilmez. (monokülerler
dahil) Diplopi tanısı
konulduğu anda sürücünün sürücü belgesine el konulur.
a) Grup 1
için; özellikli gözlükler veya kapama ile
diplopi kontrol edilebiliyor
ve sürücü sürme işlemi sırasında bunlara dikkat
edebiliyorsa, 9 ay sonra kapama için
monokülarite kriterine uymak
koşulu ile ilgili merkez görüşü alınarak sürmeye devam
edebilir.
b) Grup 1 ve
Grup 2 sürücü belgeleri için; tıbbi destek alınarak iyi
bir fonksiyonel adaptasyon ve rehabilitasyon sağlanmış
ise, durağan olan 9 aylık ya
da daha fazla süreli diplopide,
bu sürenin sonunda sürüşe izin verilebilir.
c) Grup 2
sürücü belgesi için; diplopi
geçmiyor veya
rehabilite edilemiyor ise
sürüş izni verilmez. Bir gözün kapatılarak araç
kullanılması bu grup için söz konusu olamaz.
(10) Şaşılığı
mevcut olup da binoküler
görmesi olan ve görme dereceleri bu maddenin ikinci
fıkrasındaki şartlara uygun olanlara sürücü belgesi
verilebilir.
(11)
Blefarospazm;
a) Hafif (1
dakikada 5 kez oluşan ) olduğu durumlarda tıbbi görüş
doğrultusunda sürüşe devam edilebilir. Tek veya iki
taraflı olduğu belirtilerek ilgili madde uygulanır.
b) Orta
derecede (1 dakikada 5-10 kez oluşan) ise,
rehabilite edilemeyen
diplopi gibi ilave durumlar
olmadıkça, botilinum toksini
kullanımı ile kontrolü kabul edilir.
c) Ciddi (1
dakikada 10’dan fazla oluşan)
blefarospazmda ara ara
tedavi edilebiliyor olsa dahi sürüşe izin verilmez.
(12)
Katarakta, her bir grup için asgari standartlar mevcut
olmak koşuluyla, tıbbi görüş doğrultusunda ve tıbbi
kanaatte öngörülen aralıkta muayene ve kontrolleri
yapılmak üzere bu maddenin ikinci ve üçüncü
fıkralarındaki şartları taşımak kaydıyla sürüşe izin
verilir.
(13) Afaki;
a) Tek veya
iki taraflı afak olanlara
ikinci grup sürücü belgesi verilmez.
b) Tek veya
iki taraflı afak olanlar
ameliyattan 6 ay sonra bu maddenin ikinci fıkrasının (a)
bendindeki görme şartlarına sahip iseler birinci grup
sürücü belgesi verilir.
c)
Psödoafaklar; görme
dereceleri bu maddenin ikinci fıkrasındaki şartlara
uygun ise Grup 1 ve Grup 2 sürücü belgesi alabilir.
(14)
Progresif hastalıklar:
Görmeyi zamanla azaltabilecek (katarakt,
makula dejenerasyonu,
retinapatiler gibi)
hastalıklarda görme durumu bu maddenin ikinci
fıkrasındaki şartlara uysa dahi, bu sürücülerin
muayeneleri yılda 1 kez tekrarlanır.
(15)sp; (15)sp; (15) Şahsın tek gözü var, diğer gözü yok
ise veya sadece bir gözünü kullanabiliyor diğer
gözde görme yeterli değilse (Bu maddenin ikinci
fıkrasının (a) bendi); (Monoküler
vizyon var ise)
a) Görme gücü kriteri, gören gözün en az
1.0 görme keskinliği olmalıdır.
b) Görme alanı, şahsın yatay görüş alanı 120 dereceden
daha az olamaz.
c) Eğer şahıs herhangi bir nedenle
hayatının herhangi bir durumunda tek gözlü (monoküler)
olma durumuna gelmiş ise; olayın üzerinden en az 1
yıllık adaptasyon süreci geçmeli
ve sonunda şahsın 120 dereceden daha az olmamak
koşuluyla görüş alanına sahip olduğu saptanmış
olmalıdır.
ç) Monoküler
kişiler;
1) A1, A2, B ve F sınıfı sürücü belgesi
alabilir.
2) Ticari araç kullanamaz.
3) Kendileri açısından konulan kurallara
uyup uymadıklarının denetlenebilmesi için sürücü
belgelerine monoküler
ibaresi yazılır.
4) Kullanacakları araçların içinde, sağında
ve solunda olmak üzere en az 3 ayna bulunması
zorunludur.unludur.unludur.
5) Sürücü belgesi aldıktan sonra her yıl
bir göz hekiminden sağlık raporu almaları zorunludur.
6) Kullanacakları araçların azami hız
sınırları; yerleşim yeri içinde 50, yerleşim yeri
dışında 18/7/1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliğinin
100 üncü maddesinde belirtilen hız sınırlarından 10 km
daha az olmalıdır.
7) Gece araç kullanamaz. (Gece: gün
batımından bir saat sonrası ile gün doğumundan bir saat
öncesidir.)
8) Kullandıkları aracın arka camının sol ve
sağ üst köşelerine monoküler
olduklarını belirleyen işaret yapıştırılması zorunludur.
(Ek: 1)

İç
hastalıkları muayenesine ilişkin esaslar
MADDE 6 –
(1) İç hastalıklardan diabetes
mellitusda;
a) Ağır
diabetes
mellitus vakalarına (diabetik
kronik komplikasyonları örn;
retinopati,
nefropati,
nöropati gibi gelişmiş
olanlara, ve insulin
kullanmak zorunda olup kan şekeri
regulasyonu sık hipoglisemiler nedeni
sağlanamayan labil kan
şekerine sahip olanlara ve bu durumu sağlık kurulu
raporu ile tespit edilenlere) sürücü belgesi verilmez.
b) Kontrollü
diabetlilere, belirli
aralıklarla muayene ve tetkik edilmek üzere sürücü
belgesi verilebilir.
(2) Kalp-Damar
Hastalıkları;
Grup 1: A ve B
sınıfı sürücü belgesi verilecek sürücü adayları, Grup 2:
A ve B sınıfı dışında kalan sürücü adayları olup
bunlardan:
a)
Anjinal yakınması olanlara,
akut koroner
sendrom (Stabil
olmayan angina
pektoris, ST yükselmeli
miyokard
infarktüsü ve ST yükselmesiz
miyokard
infarktüsü) tanısı almış
olanlara ve koroner arter
bypass cerrahisi uygulanan Grup1 ve Grup 2 deki sürücü
adaylarına gerekli medikal tedavi ve/veya
invaziv girişimleri
tamamlandıktan 6 hafta sonra yapılacak olan egzersiz
testinde, testi pozitif kılacak olan kriterler
saptanmamış ise sürücü belgesi verilir.
b)
Anjiyoplasti işlemi
uygulanmış Grup 2 deki adaylara işlemden 6 hafta sonra
yapılacak olan egzersiz testinde, testi pozitif kılacak
kriterler saptanmamış ise sürücü belgesi verilir.
c) Kalp atım
sayısı çok düşük (dakikada 40’ın altı),
atrioventriküler bloklu ve
hasta sinüs sendromu
olanlardan kalıcı kalp pili takılmamış olanlara sürücü
belgesi verilmez.
ç) Kalıcı pil
implantasyonu ve başarılı
kateter
ablasyonu yapılan Grup 2 deki adaylara işlemden 6
hafta sonra sürücü belgesi verilir.
d)
İmplante edilebilir
katdiyoverter
defibrilatör
implantasyonu yapılmış olan
Grup 1 ve Grup 2 deki adaylara sürücü belgesi verilmez.
e)
Hipertansiyonu olan ve maksimal
tedaviye rağmen istirahat TA: 200/120
mmHg
nin üzerinde olan Grup 2 deki adaylara sürücü
belgesi verilmez.
f)
Hipertrofik
kardiyomiyopati ve
dilate
kardiyomiyopati tanısı konmuş
semptomatik olan Grup 1 ve
Grup 2 deki adaylara sürücü belgesi verilmez.
g) Kalp
yetersizliği ve kapak hastalığı tanısı konan ve ağır
semptomatik (NewYork
Kalp Cemiyeti Sınıf 3-4) olan Grup 1 ve 2’deki adaylara
sürücü belgesi verilmez.
ğ)
Konjenital kalp hastalığı
tanısı konmuş olanlardan komplex
veya ciddi kardiyak problemi
olanlara sürücü belgesi verilmez. Diğer
konjenital hastalığı olanlar
ve başarılı cerrahi onarım yapılmış olanlara belirli
aralıklarla kontrolden geçmek
kaydıyla sürücü belgesi verilir.
(3) Organ
yetmezliğinde;
a) Hayati
önemi haiz organlarında dekompanse
yetmezliği olanlara sürücü belgesi verilmez.
b) Büyük organ
nakli geçirmiş olanlara veya kronik böbrek yetmezliği
olup diyaliz tedavisi görenlere, ilgili uzmanın görüşü
alınmak suretiyle sürücü belgesi verilir.
(4) Sürücü
adaylarında yapılacak laboratuar testleri doktorun
takdirine bağlıdır.
Kulak-burun-boğaz muayenesine ilişkin esaslar
MADDE 7 –
(1) İşitme kaybında;
a) İşitme
normal olmalıdır. Normal kulak hava yolu eşiği 25
dB’den iyi işitmek üzere
diğer kulaktaki kayıp 50 dB
olmalıdır.
b) İşitmeyi
yukarıda tarif edilenden daha kötü olan olgularda; bir
kulağı normal olmak koşuluyla, işitme düzeyi işitme
cihazı ile kötü işiten kulakta en fazla 50
dB olmak kaydıyla B ve F
sınıfı ehliyet alabilirler; bu kişilerin ticari araç
kullanamayacakları ancak; işitme cihazı ile
kullanabilecekleri belgelerine işlenir.
c) İşitme
cihazı kullananlar A1, A2, C, D, E, G Sınıfı Sürücü
Belgesi alamaz. İşitme cihazı kullandıkları halde B
Sınıfı Sürücü Belgesi alanların ticari araç
kullanmayacakları belgelerine işlenir. B Sınıfı Sürücü
Belgesi alıp da ticari araç kullanacaklarda C, D, E, G
Sınıfı Sürücü Belgesi alacak olanlarda işitme tam
olmalı, ileri derecede ses kısıklığı, solunum bozukluğu
ve ileri derecede konuşma bozukluğu olmamalıdır.
ç) E Sınıfı
Sürücü Belgesi alacak olanlar ile B Sınıfı Sürücü
Belgesi alacaklardan ticari taşıt kullanacak olanlarda,
doğuştan veya sonradan meydana gelen ileri derecede
şekil bozukluğu ve harabiyet
olmamalıdır. B Sınıfı Sürücü Belgesi alıp da bu durumda
olanların ticari araç kullanamayacakları belgelerine
işlenir.
d)
Rudimental
aurikula ve dış kulak yolu
atrezisi olmamalı, eğer iki
ve tek taraflı rudimental
aurikula ve dış kulak yolu
atrezisi bulunanlarda iletim
tipi işitme kaybı varsa, (b) bendine göre
değerlendirilir.
e)
Otoskleroz,
presbiakuzi,
skatrisiel
otit,
timpanoskleroz,
kolesteatomlu veya
kolesteastomsuz kronik otit,
gibi ilerleyici kulak hastalıklarında yukarıdaki
şartları taşımak koşuluyla en az 2 yılda bir muayene
kaydı istenir.
f) Bedenen ve
ruhen sağlam, görme derecesi sürücü belgesi almaya
elverişli olan işitme ve konuşma engellilere, ticari
olmamak koşuluyla sadece otomobil kullanmak üzere H
Sınıfı Sürücü Belgesi verilebilir. Bunların
kullandıkları aracın arka camının sol ve sağ üst
köşelerine işitme ve konuşma engelli olduklarını
belirleyen işaretler (Ek:2) yapıştırılması ve yeterince
dikiz aynaları ile araçların donatılması gereklidir.
Ayrıca, her iki kulakta 50 dB’den
fazla işitme kaybı olan ve/veya işitme cihazından fayda
görmeyen olgular bu kapsamda değerlendirilir.
(2) Günlük
hayatı kısıtlayan denge problemleri ile ilgili;
a) Labirent
fonksiyonunu bozacak kulak-burun-boğaz hastalığı
bulunanlara, sürücü belgesi verilmez.
b)
Baş dönmesi nedeni
olabilecek hastalıklardan herhangi biri teşhis
edildiğinde sürücü belgesi alması için gereken
medikal ve/veya cerrahi müdahalelerden sonra sorumlu
hekim ya da sağlık
kuruluşunun yazılı kanaatine göre en erken 6-12 ay sonra
sürücü belgesi alabilir.
c) Mevcut
sürücü belgesine yukarıda tanımlanan koşullarda baş
dönmesi nedeni olabilecek hastalıklardan herhangi biri
teşhis edildiğinde el konması için gerekli bildirim
yapılır. Tedavi bitiminde sürücü belgesinin iadesi için
gereken sürenin tespitinde yukarıda belirtilen süreler
dikkate alınır.
(3) Uyku
bozuklukları (Obstrüktif
Uyku Apnesi
Sendromu, gündüz aşırı
uyuklama hali) ile ilgili;
a) Her sürücü
adayına uygulanacak anketin incelenmesi sonucunda
horlama, tanıklı uyku apnesi
ve/veya yoğun gün boyu uyuklama hali olup ilgili uzman
hekim tarafından Obstrüktif
Uyku Apnesi
Sendromu olduğu düşünülen
adaylardan polisomnografi
raporu istenir. Profesyonel ehliyet talep eden 45
yaşından büyük ve vücut kitle indeksi 25 ve üzerinde
olanlardan ise mutlaka
polisomnografi raporu istenir (Bu kişiler
çalıştıkları sürece her sene bu testi tekrarlamak ile
yükümlüdürler.)
b)
Polisomnografi raporuyla
apne/hipopne
indeksi 15’den yüksek olanların profesyonel ehliyet
alabilmeleri için medikal ve/veya cerrahi müdahaleler
ile indeksleri 15’in altına inmeli
ya da sürekli CPAP veya BPAP kullanmalıdırlar.
Tedaviye hasta uyumu ile birlikte semptomların kontrol
altına alındığının ve/veya apne/hipopne
indeksinin 15 veya altına indiğinin ilgili uzman hekim
tarafından rapor ile tespit edilmesi halinde ve yıllık
kontrol muayeneleri şartıyla ehliyet verilebilir. Aksi
taktirde her iki gruptaki adaya da sürücü olur raporu
verilmez veya verilmiş olan sürücü belgesi geri alınır.
(4)
Malign (Kötü huylu) tümörler
ile ilgili;
a) Uzak
metastazı olmadığı sürece B ve F sınıfı sürücü belgesi
alabilirler.
b) Kalıcı
trakeostoması,
lokorejyonel ve/veya uzak
metastazı olmadığı sürece A1, A2, C, D, E, G sınıfı
sürücü belgesi alabilirler.
(5) 45-60 yaş
arası 5 yılda bir, 60 yaş sonrası ise 3 yılda bir sağlık
kontrolü gereklidir.

Ortopedi
muayeneye ilişkin esaslar
MADDE 8 –
(1) Eklem hareketlerinden;
a)
Vertebra (boyun ve bel)
hareketleri: Kişinin baş ve boynunu arkaya döndürmesini
ve bakmasını %50’den fazla engelleyen boyun
vertebra ve boyun bölgesi
hastalıklarında sürücü belgesi verilmez.
Lumbal
vertebra eğilme ve dönme hareketlerini %75’den
fazla engelleyen durumlarda da sürücü belgesi verilmez.
b) Diğer eklem
hareketleri: Her iki omuz, dirsek, kalça ve diz
artrodezinde veya
fonksiyonel olmayan ankilozlarda sürücü belgesi
verilmez. Ancak simetrik büyük ve eklemlerin ve aynı
taraf diz, kalça, omuz, dirsek eklemlerinin fonksiyonel
ankiloz ve artrodezlerinde,
ortopedi ve travmatoloji ve/veya fizik tedavi
rehabilitasyon uzmanının raporu ile H Sınıfı Sürücü
Belgesi verilebilir.
c) El
eklemleri: Her iki elin baş ve işaret parmaklarının
hareketlerinin %75’ten fazla kaybında Ortopedi ve
travmatoloji ve/veya fizik tedavi rehabilitasyon uzmanı
raporu ile F ve H Sınıfı Sürücü Belgesi verilebilir.
Bundan daha az hareket sınırlılığı yapan el
parmaklarında fonksiyonel durumdaki ankiloz ve
artrodezlerde ortopedi
uzmanı ve/veya fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanının
raporu ile A1, A2, B, F, ve H Sınıfı Sürücü Belgesi
verilebilir. Bir eldeki baş ve işaret parmağı dışındaki
iki parmaktaki ankilozlarda C, D, E, G sınıfı dışında
sürücü belgesi yine ortopedi ve travmatoloji ve/veya
fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanlarının raporu ile
verilebilir.
(2)
Extremite noksanlığında;
a) Bir elin
başparmak veya başparmak dışında iki parmak noksanlığı
veya noksan sayılacak şekilde fonksiyon kaybı olanlarda,
Ortopedi uzmanının ve/veya Fizik tedavi ve
rehabilitasyon uzmanının görüşleri doğrultusunda A, B ve
H sınıfı, her iki el başparmak noksanlığı ve ileri
derecede fonksiyon kaybı olanlara F Sınıfı Sürücü
Belgesi verilir.
b) Üst
extremitenin dışında
extremite noksanlığı
(doğuştan veya sonradan) halinde Ortopedi ve/veya
Fizk tedavi ve
rehabilitasyon uzmanının raporu uyarınca H Sınıfı Sürücü
Belgesi verilir. Üst extremitenin
tek taraflı noksanlığında da Ortopedi uzmanının
kanaatiyle, H Sınıfı Sürücü Belgesi verilebilir.
c) Alt
extremite diz altı
amputasyonlarında protezle
fonksiyon kazananlara B, F, G sınıfı, protezle fonksiyon
uyumu iyi olmadığı, ortopedi ve/veya fizik tedavi ve
rehabilitasyon uzmanı tarafından özel tertibatlı araç
kullanabilecek durumda olmadığı bildirilenlere H Sınıfı
Sürücü Belgesi verilir. Bunun dışındaki alt
extremite noksanlık veya
amputasyonlarında, ortopedi
uzmanı ve/veya Fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı
raporu uyarınca H sınıfı sürücü belgesi verilir.
(3) Kas,
tendon ve bağ
lezyonları;
a) Kas,
tendon ve bağ
lezyonları kalça, diz ve
ayak bileği eklemlerini veya bu eklemleri oluşturan
kemik hareketlerini %50’den az bozduğu ortopedi veya
nöroloji uzmanınca belirlenenlere R ve H Sınıfı sürücü
belgesi, daha fazla bozukluklarda H sınıfı sürücü
belgesi verilir.
1) Bu fıkranın
(a) bendine uymayan durumlar için, ortopedi ve/veya
fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanının veya nöroloji
uzmanının vereceği rapora göre işlem yapılır.
2) Her özürlü
için kullanılacak özel tertibatlı araç, ortopedi ile
fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanının bulunduğu
heyetçe tanımlanır. Ancak; kalıcı
extremite bozukluklarına bağlı özürlülük
hallerinde (Örneğin; amputasyon,
hemiplaji/serebral
palsi, ileri derecede
artrit gibi) ve kronik
nörolojik bozuklukların sonucu olan özürlülük hallerinde
(Örneğin; multpl skleroz,
parkinson, motor nöron
hastalıkları, periferik
nöropatiler gibi) hangi tür
bir aracın kullanılabileceğinin sağlık kurulu raporu ile
tespit edilmesi kaydıyla özel donanımlı motorlu araç
kullanılmasına izin verilir. Bu gibi durumlarda
sürücünün ne tür bir cihaz ile veya hangi becerilere
sahip olursa ne tür modifikasyonlar yapılmış araç
kullanabileceğinin konunun uzmanınca saptanması kaydı
ile özel sürücü belgesi almaya hak kazanır. Sağlık
kurulu raporunda özürlülüğün ilerleyici veya statik olup
olmamasına göre hastaya periyodik kontrollerin gerekli
olup olmadığı belirtilir.

Ruh ve
sinir hastalıkları muayenesine ilişkin esaslar
MADDE 9 –
(1) Ruh hastalıklarından;
a) İster
doğumsal isterse hastalığa, travma veya beyin sinir
ameliyatına bağlı oluşmuş ağır akıl hastalığı olanlar,
zeka geriliği olanlar, demans
(bunama) ve/veya yaşlılığa bağlı davranış bozukluğu
olanlar, muhakeme, davranış ve uyumu belirgin ölçüde
bozacak düzeyde kişilik bozukluğu, dürtü kontrol
bozukluğu ve ağır davranış bozukluğu olanlar uzman hekim
tarafından dikkate alınır.
b) Alkol
bağımlılığı olanlar veya alkollü araç kullanmaktan
vazgeçmeyenlere sürücü belgesi verilmez.
c) Geçmişte
alkol bağımlılığı olanlar belirgin bir dönem alkol
almadıklarını kanıtladıklarında bağımlılık konusunda
uzman hekimin fikri ve düzenli tıbbi kontrollerle B
sınıfı sürücü belgesi alabilir.
ç)
Psikotrop maddelere bağımlı
olanlar veya bağımlı olmasa da düzenli olarak
kullananlar sürücü belgesi alamaz.
(2) Sinir
Hastalıklarından;
a) Santral
sinir sistemi ile ilgili doğuştan veya sonradan
geçirilmiş veya cerrahi girişime bağlı hastalıklarla
ortaya çıkan uzuvların parezi
ve paralizileri (duyusal,
motor, koordinasyon ve denge açısından), araç
kullanmasını ve trafik güvenliğini engelleyecek şekilde
ileri derecede bozuk olanlara, sürücü belgesi verilmez.
Hafif derecede bozukluğu mevcut olanlara, nöroloji
uzmanının kanaatine göre sürücü belgesi verilebilir.
b)
Periferik sinir sisteminin
etkilenmesi sonucu ortaya çıkan uzuvlarda
parezi ve
paraliziler araç kullanmayı
ve trafik güvenliğini engelleyecek şekilde ileri
derecede ise sürücü belgesi verilmez. Hafif derecede
güçsüzlüğü varsa, nöroloji uzmanının kanaatine göre
sürücü belgesi verilebilir. İki ayağı felçli (parapleji),
diğer vücut fonksiyonları normal olan şahıslara H sınıfı
sürücü belgesi verilebilir.
c) Epilepsi
tespitinde sürücü belgesi verilmez. Şüpheli durumlarda
klinik gözlem ve EEG tetkiki dikkate alınır.
(3) Kas
Hastalıklarından myopati ve
progresif
muskuler
distrofisi,
myotonisi ve kas-sinir
kavşak hastalıkları olan şahıslara sürücü belgesi
verilmez. Nöroloji uzmanının kanaatine göre hafif
vakalara yılda 1 kez muayene olmak kaydıyla A1, A2, B, F
ve H sınıfı sürücü belgesi verilebilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Araçlarda
bulundurulması gereken ilk yardım malzemeleri
MADDE 10 –
(1) Araçlarda aşağıda belirtilen ilk yardım malzemeleri
bulundurulması zorunludur.
CİNSİ
:
MİKTARI :
Büyük sargı
bezi (10 cm x 3-5
m) 2 Adet
Hidrofil gaz
steril (10x10 cm 50’lik
kutu) 1 Kutu
Üçgen
sargı
3 Adet
Antiseptik
solüsyon (50
ml)
1 Adet
Flaster (2 cm x 5
m)
1 Adet
Çengelli
İğne
10 Adet
Küçük makas
(paslanmaz
çelik)
1 Adet
Esmark
bandajı
1 Adet
Turnike (En az
50 cm örgülü tekstil malzemeden) 1
Adet
Yara
bandı
10 Adet
Alüminyum
yanık
örtüsü
1 Adet
Tıbbı
eldiven
2 Çift
El
feneri
1 Adet
Cezai
işlemler
MADDE 11 –
(1) Bu Yönetmelikte
belirtilen hükümlere uymayan sürücüler, 2918
sayılı Karayolları Trafik Kanununun ilgili hükümlerine
göre cezalandırılır.
(2) Ayrıca, bu
Yönetmelikte belirtilen kural, yasak, zorunluluk ve
yükümlüklere uymayan sürücüler araç kullanmaktan
men edilir.
Düzenleme
yetkisi
MADDE 12 –
(1) Bakanlık bu
Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere alt
düzenleyici işlem yapmaya yetkilidir.
Yürürlük
MADDE 13 –
(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 14 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık ve İçişleri
Bakanları birlikte yürütür.